W ekonomii zwykle najciekawsze jest to, co zdarza się po raz pierwszy. W piątek chińskie Narodowe Biuro Statystyczne po raz pierwszy w historii podało dane o zmniejszeniu zasobu siły roboczej w Państwie Środka.
 |
| Źródło: The Economist, który powołuje się na Nomura Corp. |
Wygląda na to, że polityka jednego dziecka ostatecznie okazała się dla Chin mocno kosztowna. Problem na razie nie jest jeszcze istotny dla tempa wzrostu gospodarczego, ale jeżeli rozpoczął się trend (a nikt, w tym NBS Chin nie zaprzecza, że tak właśnie jest), to skutki będą doniosłe. Swoją drogą ciekawe jak to się wszystko potoczy, biorąc pod uwagę, że Chiny są pierwszą znaną mi gospodarką rozwijającą się, w której może zacząć brakować rąk do pracy. Problemy demograficzne w państwach rozwiniętych mają chyba jednak nieco inną specyfikę - w szczególności można tam wydłużyć okres aktywności zawodowej z uwagi na poprawiające się warunki życia i coraz dłuższą sprawność obywateli. W Chinach jest wciąż inaczej, warunki pracy i życia nie są na tyle dobre, aby przesuwać granicę wieku produkcyjnego do góry...
